Maart

Maart startte met een verrassing in de vorm van bolletjes. Veel rode bolletjes. Overal kleine, rode bolletjes op het kleine lijfje van Coralie.... De windpokken en dat betekende  dat Coralie na een paar dagen school, alweer thuis zat... Niets aan te doen natuurlijk. Uitzieken was de boodschap. Maar ze heeft dat heel flink gedaan!

Na haar eerste dag terug op school kwam Coralie thuis alweer thuis met bolletjes. Een grote rode stip bovenop haar neus om precies te zijn. Gekregen van de juf omdat er zo flink werd opgeruimd in de klas.

Afgelopen maand namen we ook afscheid van Oma Kortrijk. Met zoete weemoed haalden we herinneringen boven aan vervolgen tijden. En met ingetogen woorden probeerden we het verdriet een plaats te geven. Afscheid nemen, we zullen het nooit leren.
Enkele meubeltjes van oma kregen een plaatsje in ons huisje samen met de stoel van pepe Gust.

Ondertussen blijft Coralie maar groeien. Jassen en schoenen worden in sneltempo afgedragen en nieuwe kleedjes worden met veel enthousiasme in ontvangst genomen.

Coralie krijgt het de laatste tijd ook steeds meer op haar heupen van het alomtegenwoordige fototoestel van papa. Tijd om het heft in eigen handen te nemen waardoor de eerste foto van Coralie een feit is.