De lepel...

Hoewel de medicatie goed helpt tegen de reflux, moet Coralie nu zo snel mogelijk overschakelen op vaste voeding. Maar eenvoudig is dat niet met ons koppig meisje! Van zaterdag tot woensdag mocht er geen lepel in haar mondje. De smaakjes vond ze wel lekker, maar het moest via haar tuut. Donderdag likte ze wel al eens aan de lepel en at ze als een katje en vrijdag was het eindelijk zo ver: de lepel mocht in het mondje en ze at een volledig potje petit gervais op. In de namiddag at ze ook de fruitpap met smaak op, de volgende dag gingen er al 50gr patatjes met bloemkool in. Het enige probleem is dat Coralie nog niet begrijpt dat het spelletje met de lepel ook de honger stilt. Als ze echt honger heeft, begint ze steevast te huilen (met traantjes, want haar weenstemmetje is hees), de lepel gaat er niet in, maar ze drinkt vervolgens een volle fles melk leeg. Op tijd zijn met de vaste voeding is dus de boodschap!

Een bewijs dat Coralie de reflux te boven aan het geraken is, is dat ze al haar flessen melk (bovenop het vaste voedsel) nagenoeg volledig leegdrinkt en er 's nachts nog een extra moet hebben. Ze heeft wat in te halen precies. Bovendien hebben we nu een zeer vrolijk, braaf meisje gekregen dat mooi recht zittend kan spelen, veel vertelt en lacht en braaf gaat slapen als mama het zegt. Nu nog van die vervelende hoest af geraken, maar dan zal ook het weer moeten veranderen!