Om de reflux tegen te gaan, moet Coralie Omeprazone nemen met een lepeltje confituur. Wonder boven wonder lukt dat, al kent ze nu ook dat truukje al en is het mondje dicht als de lepel er is. Gelukkig lust ze de confituur wel, dus vinden we nog manieren om haar mondje te openen. Vooral een papa met gekke bekken kan haar aan het lachen brengen en dan eet ze de confituur met de medicatie gewoon op.
Maandag startte Coralie terug in de crèche, maar het was al snel gedaan met de pret. Op woensdagmiddag kreeg ik telefoon van de dames van crèche dat Coralie de hele boel bij elkaar getierd had, zodat alle kindjes overstuur waren. Dat Coralie vreemd is en al eens luidruchtig een fles bij een ander weigert, dat kennen we, maar zo erg hadden we het niet verwacht. Maar 's avonds en 's nachts bleek algauw dat Coralie niet in haar normale doen was: ze gaf melk terug, lag de hele nacht te hoesten en te protten. In eerste instantie leek dit op de bijwerkingen van de medicatie, maar de kinderarts zag donderdagochtend al meteen dat er meer aan de hand was: "straks krijgt ze koorts" zei ze, en in de namiddag was het ook zo. Wat het juist is, kon ze niet zeggen, maar omdat Coralies interne weerstand zo zwak is, is ze heel vatbaar en om erger te vermijden moesten we meteen starten met de antibiotica. Ook de aerosol wordt weer opgedreven en om de reflux verder tegen te gaan, zijn we nu gestart met AR melk.
Met de melk hebben we deze keer een meevaller: Coralie heeft enkel bij het eerste flesje moeilijk gedaan, de andere drinkt ze even gaarne als de vorige melk. (Ter info: bij de overgang van Nan naar Nutrilon heeft Coralie een volledige dag haar fles geweigerd. Het was niet het juiste merk! Van wie zou ze dat hebben? ;-))
Nu moet ons kleintje uitzieken. Ze heeft de hele nacht gejammerd, had koorts (maar de Perdolan doet zijn werk), deze morgen heeft ze me wakkergetierd zoals ze waarschijnlijk in de crèche gedaan heeft (hoger dan dat kan zelfs een piccolo niet!), maar ze kalmeerde wel snel en nadat ze gretig haar flesjes dronk, kwam alles er terug uit. Gelukkig is ze nu eens rustig aan het slapen.
Kleine kindjes, ze zijn toch zo fragiel... Het wordt hoog tijd dat de lente er komt!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten